Antropologia instytucjonalna w Afryce

Ta książka na temat ekonomii politycznej rządzenia pokazuje strukturalne impasy neoliberalizmu w Afryce, z Beninem w epicentrum analizy. Ujawnia twardą tezę obecna niestabilnośc systemowa nie jest przypadkiem, ale świadomym produktem paradygmatu, który metodycznie poświęcil etykę publiczną i interes ogólny na oltarzu logiki rynkowej i poszukiwania renty. Na poziomie filozoficznym autor analizuje porzucenie res publica. Podporządkowując politykę rynkowi, model ten doprowadzil do rozmycia odpowiedzialności i erozji rządów prawa, redukując demokrację do zwyklego mechanizmu proceduralnego pozbawionego etycznej żywotności. Reforma systemu partyjnego, przeanalizowana tutaj z naukowym rygorem, ujawnia paradoks: daleka od stabilizacji gry politycznej, zaakcentowala koncentrację wladzy, przeksztalcając instytucje w instrumenty wykluczenia i poglębiając nieufnośc obywateli. Piękno tej refleksji polega na jej chirurgicznej jasności, ujawniającej symptomy legitymizacji w agonii. Autor proponuje"powstanie umyslu" na rzecz innej umowy spolecznej.